In de tien jaar dat ik als docent in KdG werk, met studenten een weg bewandel, praat over dagelijkse ervaringen in de zorg om kwetsbare ouderen, discussieer over ethische kwesties, dan zal Erica mij heel erg bij blijven als een warme, mature persoon.

Erica is een Nederlandse studente, met een vooropleiding in logopedie. In KdG heeft ze zich tijdens de opleiding verpleegkunde gaandeweg verdiept in de complexe zorg om kwetsbare ouderen. Wat haar groot maakt als klasgenote, is haar enthousiasme, haar leergierigheid, haar ontvankelijke houding tijdens groepsmomenten met medestudenten. Ik heb al menig maal studenten met een vooropleiding gekend die ook een beetje té vooringenomen zijn, met een sterk idee van ‘ik weet het al wel, hoor’ maar dit is absoluut niet zo bij Erica. Bij de start van het academiejaar heeft ze zich tevens ten dienste gezet van de klasgroep, als vertegenwoordiger in de studentenraad. Die gedrevenheid heeft zich tijdens een grote stage ook vertaald in een constructief en behartigend initiatief rond de jaarwisseling. Erica liep met een klasgenoot en andere studenten stage in een specifiek traject: de Leer-Werk-Plek stage. Het liep stroef. De spanningen namen toe. Erica nam contact met ons als leertrajectbegeleiders, vertaalde haar bezorgdheden op een heel constructieve manier en nam zelf verder op een verantwoorde manier initiatief naar de stagebegeleiding om de knoop voor medestudenten te helpen ontwarren zodat iedereen opnieuw maximaal leerkansen kreeg. Tijdens de intervisiemomenten moest Erica niet lang nadenken om een compliment te geven aan klasgenoten, over een verhaal dat werd gedeeld of een opdracht met een presentatie die moest worden voorgedragen. Een aantal klasgenoten hebben zware tijden gekend dit jaar, wat zich vertaalde in afwezigheid in de klasgroep of op stage. Ongetwijfeld heeft ook Erica haar uitdagingen gekend. En toch kwamen die niet op de eerste plaats. Er zijn nog sterke, dragende figuren in onze klasgroep, maar niet zo compleet en tegelijk bescheiden als Erica.

Haar eigen stageprestaties waren TOP, met een hele duidelijke vertaling van theorie naar praktijk, zeer verdiepend en lerend tegelijk naar de oudere patiënt, naar mentoren, artsen en andere disciplines. Dit was het geval in België maar ook in Zweden, zo beschreef een kritische Zweedse mentor.

Tot slot, hebben wij als klasgroep jammer genoeg het overlijden mee gevoeld van de papa van Michele (leertrajectbegeleider) in dit academiejaar. Erica nam in volle examentijd initiatief om de klasgroep te mobiliseren en aanwezig te zijn op de plechtigheid, uit respect en waardering voor wie Michele is als begeleider, als docent en vooral als persoon.

Al die eigenschappen samen, en de bevestigen van ‘wild vreemde’ mentoren in binnen- en buitenland, maken van Erica een bijzonder iemand, een persoon die zelf is gegroeid en die zeker in de nabije toekomst andere studenten verpleegkunde zal helpen opstaan of laten bloeien. Dat maakt van haar een groot persoon.

Enorme inzet – super leergierig en zal altijd zorgen dat de patiënt met de beste zorg omringt wordt. 

Genomineerd door:

  • Kenny De Cuyper
  • Michèle Van Rompaey
  • Rik De Pauw